Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2012/20159 K.2013/19468

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine,Ancak;

1)Mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanı, adli rapor içeriği ve sanığın “parmağımdaki şövalye yüzüğü değmiş olabilir”yönündeki beyanı karşısında ,sanığın mağduru silahla yaraladığı sabit olduğu halde,sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması,

2)Sanığın,mağdurdan olan alacağını istediğinde,mağdurun “öderiz,para ile aldıktan sonra başka bakkal mı yok”şeklinde sanığı geçiştirmesinden dolayı sanığın mağduru yaraladığı anlaşılması karşısında sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)5237 sayılı TCK'nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kullanmaktan TCK'nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

4)Kabule görede, neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralama suçlarında kanun maddelerinin tatbiki sırasında öncelikle 5237 sayılı TCK’nin 86/1 maddesinden temel hapis cezası tayin ve takdir olunduktan sonra 5237 sayılı yasanın 61/1-4-5 maddelerinde belirtilen şekle ve sıraya göre önce artırıma ilişkin maddelerin sonra da indirime ilişkin maddelerin tatbik edilmesi suretiyle hesaplama yapılması gerekirken, TCK' nin 86/1 maddesine göre temel ceza belirlendikten sonra artırım maddesi olan TCK' nin 87/1-c maddesinden artırım yapılmadan cezanın doğrudan TCK'nin 87/1-c-son maddesine göre 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi,