Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2012/21908 K.2013/27697

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında basit yaralama suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında yaralama eyleminden verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Her ne kadar sanık hakkındaki mahkumiyet hükmü ceza miktarı yönünden karar tarihi itibarıyla temyizi kabil olmasa da, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları suçun vasfına yönelik olduğu anlaşılmakla, tebliğnamadeki red düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

a) Dosya içerisinde mevcut 17.01.2009 tarihli rapor ile müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığının belirtildiği, 23.02.2009 tarihli rapor ile müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı ve ikinci derecede kemik kırığının meydana geldiğinin belirtildiği, 25.02.2010 tarihli Adli Tıp Kurumu tarafından incelenen rapor ile kesin bir kanaat oluşamadığından kati rapor verilemediği, mahkemece öncelikle raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiği, Adli Tıp Kurumuna gönderilip TCK’nin 86 ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

b) Sanık ... hakkında TCK'nin 87/4. maddesi uygulamasının yerinde olmadığı, şartlarının oluşması durumunda TCK'nin 87/3. maddesinin uygulanmasının gerektiği, kaldı ki mahkeme tarafından her iki madde uyarınca CM'Knin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan hüküm kurulması,