Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2012/22305 K.2012/26783

Silahla müessir fiil, mütecaviz sarhoşluk suçlarından sanık ...'ın,765 sayılı Türk Ceza Kanununun 456/4,457/1,55/3,572/1,647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun 4.maddeleri gereğince 193.870.310 Türk Lirası hafif para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Düzce 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 16.10.2002 tarihli ve 2002/491 esas,2002/519 sayılı ceza kararnamesinin infazı sırasında,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine,765 sayılı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince dava zamanaşımı süresinin dolması sebebiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/8.maddesine göre ayrı ayrı düşürülmesine ilişkin aynı mahkemenin 09.06.2010 tarihli ve 2010/690 Esas-2010/608 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 18.04.2012 tarih ve 2012/6567-23488 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.05.2012 tarih ve 2012/124590 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle

incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun “lehe hükümlerin uygulanmasında usul” kenar başlıklı 9.maddesinin 4.fıkrasında yer alan,“Kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda,sonradan yürürlüğe giren bir kanunla ilgili olarak lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımına ilişkin hükümler uygulanmaz.”şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkındaki kesinleşmiş hükümle sonuçlanmış olan davanın zamanaşımı sebebiyle düşmesine karar verilemeyeceği gözetilmeksizin,yazılı biçimde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.