Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2012/28606 K.2012/33502

Dairemizin 28.02.2012 tarih 2009/21769 Esas, 2012/7245 Karar sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 07.05.2012 tarih ve 2008/132905 sayılı itiraznamesi ile, TCK'nin 86/1-3-e, 87/1-d-son, 62. maddeleri gereğince sanığa 4 yıl 2 ay hapis cezası verileceği, mahkemece TCK'nin 87/3. madde uygulanarak ve TCK'nin 86/3-e maddesi uygulanmayarak "2 yıl 11 ay" hapis cezası verildiği,

bu durumun sonuca etkili olmadığından eleştiri konusu yapılarak hükmün onanmasına karar verilmesi talebiyle Yüksek Yargıtay Birinci Başkanlığına dosyanın gönderilmesinden sonra 05.07.2012 tarih ve 6352 sayılı yasanın 99. maddesiyle ile 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler ile aynı yasanın geçici 5. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli hakkındaki Kanuna eklenen geçici 5. madde hükmü uyarınca Yüksek Yargıtay Ceza Genel kurulunca henüz karara bağlanmayan dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne,

2) Dairemizin 28.02.2012 tarih 2009/21769 Esas, 2012/7245 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına,

3) Sanığın mağdura sandalye ile vurma eylemi sonucu mağdurun hayati tehlike geçirdiği ve vücudunda kırık oluştuğu göz önüne alındığında ve TCK'nin 44. madde gözetildiğinde, daha ağır cezayı gerektiren TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddeleri gereğince sanığın cezasının 5 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi, sanığın cezasında TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca artırım yapılamayacağının gözetilmemesi, aleyhe temyiz olamadığından ve sonuç ceza itibariyle bozma nedeni yapılmamıştır.