Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2012/28677 K.2012/33804

Dairemizin 21/12/2011 tarih 2011/31613 esas, 2011/25093 karar sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 16/03/2012 tarih 2009/85871 sayılı itirazı ile, yerel mahkeme kararında tekerrüre esas alınan ilamının kesinleşmiş bir mahkumiyet hükmü olduğu ve tekerrüre esas alınmasında yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, ayrıca her ne kadar mahkeme kararında TCK’nin 53. maddesinin yazımında 53/1-e bendi yazılmamış ise de, bu maddenin kasten işlenen suçtan dolayı verilen hapis cezasının kanuni sonucu olduğu ve infaz aşamasında da gözetilmesinin mümkün olduğu,

bu nedenle her iki bozma sebebinin yerinde olmadığı gerekçeleriyle Dairemizin bozma kararının kaldırılması talebiyle Yüksek Yargıtay Birinci Başkanlığına dosyanın gönderildiği, 6352 sayılı yasanın 99. maddesiyle ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 308/2-3. bentleri ile 5320 sayılı kanunun geçici 5. maddesi uyarınca, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nca henüz karara bağlanmayan dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;