Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2012/28811 K.2012/32783

Dairemizin 13/06/2012 tarih ve 201178448 Esas, 2012/24689 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay C.Başsavcılığı tarafından 04/09/2012 tarih ve 3-2010/104724 sayılı itiraznamesi ile “Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22/06/2009 ... ve 2008/75-2009/567 sayılı ilamında tekerrüre esas alınan Kırıkkale 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2007/185 esas, 2007/482 karar sayılı ilamı kesin nitelikli adli para cezasına ait ise de, UYAP ortamından temin edilen adli sicil bülten bilgilerine göre, Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30/05/2008 tarih ve 2007/1298 esas,

2008/805 karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan 5 ay hapis cezasına mahkum olduğu ve hükmün 18/09/2008 tarihinde kesinleştiği, cezasının tekerrüre esas olduğu anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece verilen ve sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair hüküm sonuç olarak doğru ancak tekerrüre esas alınan ilam itibariyle yanlıştır.

Diğer taraftan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmaması, hak yoksunluğunun hükmün kanuni sonucu olması nedeniyle infaz aşamasında değerlendirilmesi de mümkün bulunmaktadır. Bu nedenlerle hüküm fıkrasına Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30/05/2008 tarih ve 2007/1298 esas, 2008/805 karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu belirtilmek suretiyle hükmün CMUK'un 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEREK ONANMASI,

mümkün olduğundan Yüksek Dairenin anılan kararına karşı itiraz edilmesi düşünülmüştür.” Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na dosyanın gönderilmesinden sonra 05/07/2012 tarih ve 6352 sayılı yasanın 99. maddesiyle ile 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler ile aynı yasanın geçici 5. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 5. madde hükmü uyarınca Yüksek Yargıtay Ceza Genel kurulu'nca henüz karara bağlanmayan dosyanın itirazen incelenmek üzere dairemize gönderilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 13/06/2012 tarih ve 2011/8448 Esas, 2012/24689 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmaması, hak yoksunluğunun hükmün kanuni sonucu olması nedeniyle infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün olduğundan bozma sebebi sayılmamıştır.

Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesiyle yapılan uygulamaya esas alınan, Kırıkkale 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 06/11/2007 tarihli, E.2007/185-K.2007/482 sayılı ilamıyla, 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca hükmedilen 500 TL adli para cezasının, miktar yönünden kesin nitelikli olması nedeniyle, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükümde TCK'nin 58. madde uyarınca tekerrüre esas alınan Kırıkkale 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 06/11/2007 tarihli, E. 2007/185- K. 2007/482 sayılı ilamının çıkartılarak,