Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2012/28858 K.2012/34778

Kasten yaralama suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 ay 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 58/6-7-8. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Bayramiç Sulh Ceza Mahkemesinin 20.12.2011 tarihli ve 2008/199 esas, 2011/278 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 02.07.2012 tarih ve 2012/11319-40001 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.07.2012 tarih ve 2012/186643 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Sanığın yokluğunda verilen kararda kanun yolu başvuru şekilleri gösterilmesiği, ancak Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2012 tarihli ve 2011/6-386 esas, 2012/99 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 264. maddelerine göre kabul edilebilir bir yasa yolu başvurusunda yasa yolu veya merciide yanılgının başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağı,bu halde başvurunun yapıldığı mercice başvurunun derhal görevli ve yetkili mercie gönderilmesi gerekeceği cihetle,kanun yolu başvuru süresi olarak gösterilen 7 günlük süre içerisinde sanık tarafından yapılan herhangi bir kanun yolu başvuru girişiminin bulunmadığı gibi yanıltıldığına dair bir anlatıma da rastlanılmaması karşısında bahsedilen kararın kesinleşmiş bulunduğu anlaşılmakla yapılan incelemede,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki 58/5. maddesi ile ister tekerrüre esas alınacak, isterse tekerrür uygulaması yapılacak hükme konu suçun, fail tarafından 18 yaşından önce işlenmiş olması halinde,artık tekerrür hükümleri uygulanamayacağına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.06.2009 tarihli ve 2008/2-234 esas, 2009/169 karar sayılı ilam, birlikte değerlendirildiğinde,

dosya arasında bulunan sabıka kaydına göre onsekiz yaşını tamamladıktan sonra işlediği tekerrüre esas bir mahkumiyeti bulunmayan sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: