Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2012/29424 K.2013/37769

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... vekilinin verdiği 06/07/2011 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinin içeriğinin kasten yaralama suçuna ve sanık sıfatına yönelik olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

Katılan ...'in maddi zarar görecek şekilde yaralandığı olayda, sanık ...'in şikayetçinin zararını karşılamak yönünde bir talebi ve girişimi olmamasına göre, 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin şartları somut olayda gerçekleşmediğinden tebliğnamenin bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)Yargıtay CGK’nin Dairemizce de benimsenen 22/10/2002 tarih ve 2002/4-238-367 esas-karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu durumdan sanığın yararlandırılması gerekmektedir. Mahkemece yapılan değerlendirmede ilk haksız hareketin hangi sanık tarafından yapıldığı konusunda kanıt olmadığından bahisle sanıkların eylemlerinde 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2)Sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinde 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi altsoyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde tüm kişiler için velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceğine karar verilmesi,