KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2012/30446 E., 2013/28189 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Temmuz 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün talebe uygun ONANMASINA,
2) a) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine ,ancak;
Suç tarihinde yaşı küçük ve sabıkasız olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/3 maddesi uyarınca aynı maddenin 1.fıkrasında yer alan seçenek yaptırımlara çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm verilmesi,
b) Sanık ... hakkında mağdurlar ... , ...'ye yönelik yaralama ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;
Kasten yaralama ve korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçlarından açılan davalarda, 765 sayılı TCK'nin 264/7. madde ve fıkrasındaki " ... eylem başka bir suçu oluştursa bile ... " şeklindeki düzenlemenin 5237 sayılı TCK'nin 170/l-c madde ve fıkrasında yer almadığı gözönüne alındığında, bir bütün halinde "sanığın işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet vermesi" nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, kasten silahla yaralama ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2012/30446, K. 2013/28189, 8 Temmuz 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama