Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2012/33591 K.2013/35317

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mağdurda gerçekleşen yaralanmanın niteliği bakımından sanığın suçta kullandığı kabul edilen ancak ele geçmeyen sandalyenin 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesinde belirtilen “elverişlilik” ölçütüne uygun bulunması karşısında, sanığın bu sandalye olmadan mağduru bu boyutta yaralayıp yaralayamayacağı tartışılmadan, 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi ve bu bağlamda sanığın kasten yaralama eylemini kardeşi olan mağdura karşı silahtan sayılan sandalye ile gerçekleştirmesi karşısında, birden fazla nitelikli halin aynı olayda birleşmesi halinde mahkemenin temel cezayı tayin ederken bu hususun gözönünde bulundurulması gerektiği halde sanığa alt sınırdan ceza verilmesi