Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2012/35005 K.2013/39058

Mahalli mahkemece Dairemizin 29/11/2010 tarih, 2010/7234 Esas, 2010/18431 Karar sayılı bozma ilamı üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanık hakkında kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan hükümden önce 19/12/2006 tarih ve 5560 Sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 5237 Sayılı TCK'nin 87/3 maddesinde yapılan değişiklik nazara alınarak 5252 Sayılı Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hükmün değişiklikten önceki ve sonraki hali ile kanunun bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle saptanması ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilerek sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2) Yargıtay CGK’nin Dairemizce de benimsenen 22/10/2002 tarih ve 2002/4-238-367 esas-karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu durumdan sanığın yararlandırılması gerekmektedir. Mahkemece ilk haksız hareketin kim tarafından işlendiğinin belli olmadığının kabul edilmesi karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Kabule göre; İddianamede uygulanması talep edilen 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin uygulanmaması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanınmadan hüküm kurulması,