Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2012/36261 K.2013/5138

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Sanıkların, on sekiz yaşından küçük mağdur çocuklarına karşı aile hukukundan doğan bakım, eğitim veya destek olma yükümlülüğünü yerine getirmediği iddiasıyla 5237 sayılı TCK'nin 233/1. maddesinden cezalandırılmaları istemi ile açılan davada;

Mağdurların 03.05.1996, 15.07.1998, 10.07.2001 ve 19.06.2002 doğumlu olup suç tarihinde ve halen 18 yaşından küçük oldukları, her ne kadar mağdurlara 5271 sayılı CMK'nin 234. maddesi uyarınca barodan vekil tayin edilmiş ise de, mağdurların şikayet hakkını kullanacak fiil ehliyetine sahip olmadıkları, velayeti altında bulundukları anne ve babalarının da sanık olarak yargılandıkları dikkate alındığında; ...

Valiliği İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğünün 31.01.2008 tarihli yazısı ile, mağdurlar ... ..., ..., ... ve ... hakkında ... 1. Aile Mahkemesinin 03.10.2007 tarih, 2007/39 esas ve 2007/43 karar nolu kararı ile "bakım tedbiri" uygulanmasına, ayrıca Fatma ... hakkında "sağlık tedbiri" uygulanmasına karar verildiği ve mağdur çocukların ... İli ...

Evlerinde korunma altında olduğu bildirilmesine göre, öncelikle tedbir kararı dosyaya getirtilerek 2828 sayılı Kanun uyarınca mağdurlar hakkında usulüne uygun koruma kararı alınıp alınmadığının belirlenmesi, aynı Kanunun 22 ve 24. maddeleri uyarınca istisnalar hariç koruma kararı çocuklar reşit olana kadar devam edeceğinden, koruma kararı devam ediyorsa Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğünün mağdurları temsil ve haklarını korumaya yetkili olduğu belirlenerek Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğünün davadan haberdar edilmesi,

korunma kararı devam etmiyorsa mağdurların haklarının korunması ve temsillerinin sağlanması için 4721 sayılı Medeni Kanunun 426 ve devamı maddeleri gereğince kayyım atanması, şikayet hakkının kayyım aracılığıyla kullanılması ve şikayetçi olunması halinde atılı suçun uzlaşmaya tabi olduğu gözetilerek 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi uyarınca uzlaştırma girişimlerinde bulunulması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,