KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2012/7569 E., 2013/17185 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizen incelenmesinde;
Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas olup 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına engel sabıkası bulunduğu anlaşılmakla, tebliğnamenin (2) no'lu bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıka kaydı bulunduğu halde, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz istemi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2) Sanık ... hakkında yaralama ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerin temyizen incelenmesinde;
Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Hükümden önce 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562/1 maddesi gereğince değişen 1412 sayılı CMK'nin 231/5, 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ile kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince, bu hususların birlikte değerlendirilip adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi ile ilgili olarak bir karar verilmesi gerekirken,bahse konu hususlar tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,
b) Kabule ve uygulamaya göre; 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 62 ve 52. maddelerine göre belirlenen adli para cezasının 6.000 TL yerine 6.500 TL olarak hesaplanması suretiyle sanık hakkında fazla miktarda cezaya hükmedilmesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2012/7569, K. 2013/17185, 29 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama