Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/15068 K.2014/5996

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

İddiaya, savunmaya, oluşa uygun kabule ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin hakaret suçundan gerekçesi yeterli görüldüğünden tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın, müştekiye otomobille çarpmak suretiyle eylemini gerçekleştirmesine rağmen, suçta kullanılan otomobilin 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesi uyarınca silah niteliğinde olduğunun gözetilmemesi ve 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince sanığın cezasında artırıma gidilmemesi,

2) Müşteki için Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan raporunda, şahısta saptanan kırığın hayat fonksiyonlarını ağır (2) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun bildirilmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra kırığın hayat fonksiyonlarını etkileme derecesine göre makûl ölçüde bir artırım yapılması gerekirken 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca üst orandan artırım yapılmak suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması,

3) Hükümden önce, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. Maddesinin 1.fıkrası uyarınca, CMK'nin 231/5, 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ile soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun tartışılmaması,