Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/15400 K.2014/3259

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kovuşturma aşamasında 5271 sayılı CMK'nin 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemediği sorulmayan, ancak süresinde temyiz dilekçesi vererek kararı temyiz eden mağdur vekilinin CMK'nin 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğundan, mağdurun CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suç tarihinden önce düzenlenen ve karara esas alınan sağlık kurulu raporunda sanığa "şizofren" tanısı konulduğu, ancak yargılaması yapılan suç bakımından rapor alınmadığı göz önüne alınarak; TCK'nin 32. maddesi uyarınca sanığın Adli Tıp Kurumuna sevki ile suç tarihi itibariyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı saptandıktan sonra 5237 sayılı TCK'nin 32 ve 57. maddeleri de nazara alınmak suretiyle sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

2) Kabule göre de; tam akıl hastalığı sebebiyle ceza ehliyetinin bulunmadığından bahisle TCK'nin 32/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanık hakkında TCK'nin 57/1. maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği halde, TCK'nin 57/2. maddesi gereğince "hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastası, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirlenmesi üzerine mahkemece serbest bırakılmasına" karar verilmemesi,