Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/15605 K.2014/8172

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; O yer Cumhuriyet savcısının 06.01.2012 havale tarihli temyiz dilekçesinin kapsamının sanıkların birbirlerine yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçları ile sanık Durdu' nun mağdur Ayşe'ye yönelik basit yaralamaya teşebbüs suçuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Olay günü husumet nedeniyle çıkan tartışmada sanıklar E.. A.. ve D.. G..'ün yerden aldıkları taşları atmak suretiyle birbirlerini kasten yaralamaya teşebbüs ettiklerinin, ayrıca sanık Durdu'nun atmış olduğu taşın mağdur Ayşe' ye isabet etmesi sonucu mağdur Ayşe'nin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, sanıklar E.. A.. ve D..

G..'ün birbirlerine karşı söz konusu eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e, 35. maddesinde düzenlenen şikayete tabi olmayan silahla kasten basit yaralamaya teşebbüs suçunu, yine sanık Durdu'nun mağdur Ayşe'ye karşı eyleminin ise 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e maddesinde düzenlenen şikayete tabi olmayan silahla kasten basit yaralama suçunu oluşturabileceği gözetilerek sanıklar E.. A.. ve D..

G.. hakkında bu suçlardan 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine göre ek savunma hakkı verilip sonucuna göre sanıklar E.. A.. ve D.. G..'ün hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken adı geçen sanıklar hakkında açılan kamu davalarının şikayetten vazgeçme nedeni ile ayrı ayrı düşürülmesine karar verilmesi,