KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2013/18545 E., 2014/3811 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ocak 2014
- Tebliğname No
- 3 - 2012/25304
- Mahkemesi
- Ordu 2. Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 27/09/2011
- Numarası
- 2009/10 (E) ve 2011/783 (K
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarından, dava konusu yerin memleket haritasında bir bölümünün yeşil boyalı orman alanında kaldığının, eğimin %10-30 arasında olup toprak ve orman muhafaza karakteri taşıdığının, toprağın profilinde humus karışmış olup halen kök kalıntılarına rastlandığının, toprağın ağaçların altında çayır ve eğrelti otları ile kaplı olduğunun, sanık adına tapulu taşınmazlar içinde kalmakla birlikte suç tarihinin 06/06/2008 olup tapunun suç tarihinden sonra 22/08/2009 tarihinde tesis edilmesine;
suç tarihinden sonra oluşturulan tapunun sanığın suç kastını etkilemeyeceği dikkate alınarak kadastro müdürlüğünden tapulama çalışmalarının kesinleşme tarihinin tespit edilip mahallinde konusunda uzman orman mühendisleri ve harita tekniğinden anlayan harita mühendisi bilirkişiden oluşturulacak bir bilirkişi heyeti vasıtasıyla ve zabıt mümziilerinin yer gösterimi suretiyle, dava konusu yere ait tapulama tutanaklarının da getirtilip memleket, amenejman haritaları ve hava fotoğraflarının tatbiki suretiyle yeniden keşif yapılarak suça konu yerin suç tarihi itibariyle vasfının, geçmiş zaman içinde ormandan kazanılıp kazanılmadığının,
halihazırdaki vasfı itibariyle orman görünümünde olmasa bile salt toprağının dahi orman olarak kabulu gerekeceği de nazara alınarak ve sahadan kesilen ağaçların vasıfları da dikkate alınarak yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2013/18545, K. 2014/3811, 30 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama