Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/18769 K.2014/14180

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılan ... Özsarının temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Katılanın, temyiz dilekçesinde şikayetten vazgeçmesi karşısında 1412 sayılı CMUK'un 372. maddesine göre müdahalesi hükümsüz kalacağından temyiz isteğinin aynı yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında mala zarar verme, katılan sanık ... hakkında mala zarar verme ile hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların tür ve miktarına göre; hükmün 14.07.2004 gün ve 5219 sayılı Kanunun 3.B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

3) Sanık ... hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında kasten yaralama ile tehdit ve hakaret suçlarından verilen beraat hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık ... ve müdafii ile katılan ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

4) a) Sanık ... hakkında kamu görevlisine hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, konut dokunulmazlığını bozmaya teşebbüs, katılan sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün gerekçe kısmında sanıklar ... ve ... için “sanıkların atılı sübut bulan suçları işleyiş biçimleri, kasıtlarının yoğunluğu, suç işlemelerinde güttükleri saik ve amaç atılı suçların işlendiği zaman, suç konusunun önemi nazara alınarak eylemlerine uyan yasa maddesindeki cezanın asgari haddinden uzaklaşılarak takdiren teşdiden cezalandırılmalarına karar verilerek hüküm kurulmuştur.” denilerek TCK'nin 61. maddesi gereğince yasal gerekçe gösterilerek alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmuş olması ve “sanıkların suçları işlemelerindeki özellikler, kişilik özellikleri,

geçmişteki halleri nazar alınarak atılı sübut bulan suçlardan hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde yeniden suç işlemekten çekinecekleri konusunda mahkememize kanaat gelmediğinde sanıklar hakkında atılı suçlardan CMK'nin 231. maddesinin takdiren uygulanmamasına karar verilmiştir.“ denilerek katılan sanık ... hakkında CMK'nin 231. madde uygulaması açısından mahkemeye olumlu kanaat gelmediğinin anlaşılması karşısında katılan sanık ... yönünden tebliğnamenin 3-1, 3-3 maddelerindeki bozma istemli görüşüne ve sanık ... yönünden tebliğnamenin 3-1 maddelerindeki bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında kamu görevlisine hakaret suçundan kurulan hükmünde sonuç cezanın 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken 1 yıl 14 ay 7 gün hapis cezası olarak belirlenerek eksik cezaya hükmedilmesi ile bu suç nedeniyle kurulan hükümde ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti olduğu halde, öncelikle ilgili ilamın mahkemesinden getirtilerek sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilirken, TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi altsoyları üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyları dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacaklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi

gereğince, bu suçlara ilişkin hüküm fıkralarının hak yoksunlukları ile ilgili kısımlarının karar metninden çıkarılarak yerlerine “Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen hak ve yetkileri kullanmaktan mahkûm olduğu hapis

cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan ise 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin ayrı ayrı eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

b) Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını bozmaya teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti olduğu halde, öncelikle ilgili ilamın mahkemesinden getirtilerek sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,