Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/19141 K.2014/7023

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında müştekiye yönelik yaralama eyleminden kurulan hükme yönelen sanığın temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanununun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri usulü Kanununun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık hakkında müştekiye yönelik kötü muamele suçundan kurulan hükme yönelen sanığın temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Aile bireylerine kötü davranma suçu; yaralama, tehdit, sövme gibi yasanın başka maddelerinde açıkça düzenlenmiş suçlar dışında kalan, çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma gibi merhamet ve şefkatle bağdaşmayan eylemleri kapsadığı, somut olayda sanığın, aralarında çıkan tartışma sonrasında eşi olan müştekiyi yaraladığı, sanığın yaralama suçundan cezalandırıldığı ancak sanık hakkında eşini yaraladığı gerekçesi ile ayrıca kötü muamele suçundan hüküm kurulduğu, tek eylem nedeni ile iki farklı suçtan mahkumiyete karar verilemeyeceği gözetilmeden kötü muamele suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,