Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/20831 K.2014/3823

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; 1) Sanık Osman müdafiinin, 07/02/2012 tarihinde tebliğ olunan hükmü, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesinde öngörülen süreden sonra 15/2/2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin ayni Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2) Sanık Durali müdafii ile sanıklar İsa ve İsmail’in temyiz taleplerinin incelenmesinde; Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

a) Dairemizce incelenen, mahkemenin 2011/10 Esas, 2012/127 karar sayılı dosyasının yapılan keşfinde, dava konusu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu ve 2/B çalışmaları bulunan U.. Köyünde kaldığının belirtilmesine karşılık bu dosyanın da ayni köye ait olmasına rağmen bilirkişi raporlarında kesinleşmiş orman tahdidi ve 2/B çalışmaları bulunmadığının belirtilmek suretiyle çelişki oluşturduğunun anlaşılmasına ;

mahallinde yapılan keşfin zabıt mümziilerinden birinin yer gösterimi suretiyle yapılması gerekirken tutanakta adı ve imzası bulunmayan A.O..’un yer gösterimi suretiyle yapıldığının anlaşılmasına göre mahallinde zabıt mümziilerinden birinin yer gösterimi suretiyle yeniden keşif yapılıp yerin orman tahdit sınırları içinde kalıp kalmadığının da şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmesinden sonra dava konusu yerin bilahare sanık Osman tarafından ihale ile alındığının anlaşılmasına göre kesim yerinin ihale kapsamında değerlendirilmesi ile sonucuna göre bir hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanıklardan Osman’ın, ihale ile satın alınca ... nolu kesim yerini işçisi olan sanık İsa’ya verdiğini, sınırı da gösterdiğini beyan etmesine karşılık, yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda dava konusu yerin ..... nolu bölmede kaldığının, bölmenin sanık Osman tarafından ihaleyle satın alındığı ancak orman idaresince makta tesliminin suç tarihi itibariyle henüz yapılmadığının anlaşılmasına;

sanık Durali’nin Osman’ın isteği üzerine Kozan’a gittiğini, sanıklar İsa ve İsmail’e sınır göstermediğini, sanık İsa’nın suç tutanağında kesilecek yerin içine dahil sanarak bölmedeki ağaçları yanlışlıkla kestiğini beyan ettiğinin yazılı bulunmasına göre sanıkların ifadeleri aralarındaki çelişkilerin giderilmesinden sonra sanıklar İsa ve İsmail’in hukuki durumlarının, cezanın asgari haddin üzerinde tayini gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi ile hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmeden beyanlar arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesi,