Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/21084 K.2014/15389

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan daha önce de bıçakla kasten yaralama suçunu işlediği dosya kapsamı ile sabit olan sanığın, üzerinde taşıdığı ve taşıma nedeni hakkında inandırıcı bir savunma yapamadığı bıçakla kasten yaralama suçunu işlemiş olması karşısında 6136 sayılı yasa 15/4 maddesinde tanımlı saldırı amaçlı bıçak taşıma suçunun unsurlarının bulunduğu halde yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2) Yaralama suçunda, sanık ve mağdur arasında çıkan tartışma sırasında mağdurun aracından aldığı sopayı sanığın göğsüne bastırdığı, sanığın bu sopayı mağdurdan alarak mağdura hem bu sopayla, hem de üzerinde taşıdığı bıçakla vurarak basit tıbbi müdahale ile etkisi giderilecek şekilde yaraladığı olayda, silahsız kalan mağdura yönelik eylem nedeniyle sanık hakkında koşullarının varlığı halinde haksız tahrik hükümlerinin uygulama yeri olduğu gözetilmeden, koşulları bulunmayan meşru savunmaya ilişkin hükümlerin uygulanması,

3) Kabule göre de; TCK'nin 25.maddesince meşru savunma hükümleri uygulandığı hallerde 5271 sayılı CMK’nin 223/2-d. maddesine göre “beraat” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,