Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/21940 K.2013/32805

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Dairemizin 22.12.2011 tarih 2011/31983 Esas 2011/25524 sayılı onama kararına karşı; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 10.7.2013 tarih KD-2012/92883 sayılı itiraznamesi ile;

1) Sanığın psikolojik sorunlarının olup, tedavi gördüğünün iddia edilmesi üzerine, mahkemece 01/10/2007 günlü ilk oturumda, akıl hastalığı yönünden rapor aldırılmasına karar verildiği, ancak son oturumda rapor alınmasından vazgeçildiği ;sanık savunmanının temyiz dilekçesi ekinde sunduğu 11/10/2006,

12/10/2006 tarihli raporlar ile Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulunun 21/06/2010 günlü raporunda "Psikoz" tanısı nedeniyle durumunun 5237 sayılı TCK'nin 32/1. maddesi kapsamında olduğunun bildirilmiş olmasına göre;5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi uyarınca sanığın Adli Tıp Kurumuna sevki ile gerektiğinde gözlem altına alınarak,

suç tarihi itibariyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığının saptanmasından sonra 5237 sayılı Yasanın 32 ve 57. maddeleri de nazara alınmak suretiyle sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

2) Adli Sicil kaydından tekerrüre esas sabıkası bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında,tekerrür hükümleri uygulanmadığı halde,uygulama yeri bulunmayan 5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesi uyarınca,cezanın infazının tamamlanmasından başlamak üzere 2 yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmesi gerekçeleriyle bozulması gerektiği” düşüncesiyle.

Dairemizin sanığın eylemi nedeniyle temyiz incelemesi talebiyle 05.07.2012 tarih ve 6352 sayılı Yasanın 99. maddesiyle ile 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler ile aynı yasanın geçici 5. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli hakkındaki Kanuna eklenen geçici 5. madde hükmü uyarınca Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunca henüz karara bağlanmayan dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü; 1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, 2) Dairemizin 22.12.2011 tarih 2011/31983 Esas 2011/25524 sayılı onama kararının sanık ... yönünden kaldırılmasına, Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın psikolojik sorunlarının olup, tedavi gördüğünün iddia edilmesi üzerine, mahkemece 01/10/2007 günlü ilk oturumda, akıl hastalığı yönünden rapor aldırılmasına karar verildiği, ancak son oturumda rapor alınmasından vazgeçildiği; sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ekinde sunduğu 11/10/2006,12/10/2006 tarihli raporlar ile Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulunun 21/06/2010 günlü raporunda "Psikoz" tanısı nedeniyle durumunun 5237 sayılı TCK'nin 32/1. maddesi kapsamında olduğunun bildirilmiş olması karşısında.

5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi uyarınca sanığın Adli Tıp Kurumuna sevki ile gerektiğinde gözlem altına alınarak, suç tarihi itibariyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığının saptanmasından sonra 5237 sayılı Yasanın 32 ve 57. Maddeleri de nazara alınmak suretiyle sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,