Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/26445 K.2014/14171

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Tanık İ.. G..'in 09.09.2010 tarihli kolluk beyanına göre yaralama eylemini sanıklardan Y.. D..'ın gereçekleştirdiğinin beyanı ile sanık S.. D..'ın aşamalarda değişmeyen savunması ve dosya kapsamından sanık olarak yargılaması yapılan M.. D.. ve Y.. D..'ın anlatımlarından burun kırığına sanık Y.. D..'ın sebep olduğu savunulmakla birlikte, müşteki M..

U.. tarafından karar tarihinden sonra dosyaya ibraz edilen 23.10.2011 havale tarihli dilekçe içeriğine göre yaralanmasına sebebiyet verenin sanıklardan Y.. D.. olduğunu bildirmesi karşısında, tanıklar G.. U.. ve İ.. G..'in beyanları tespit ile mağdurun yeniden dinlenerek kolluk aşamasında verdiği beyan ile sonradan dosyaya ibraz edilen dilekçedeki çelişkinin giderilerek sonucuna göre karar verilmesi yerine yazılı şekilde eksik araraştırma ile karar verilmesi,

2) Kabule göre, sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,