Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/30259 K.2014/17655

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığa isnat edilen suçun, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri kapsamında kaldığı ve alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren suçlardan olduğu gözetilmeden, sanığın istinabe suretiyle sorguya çekilerek 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine aykırı davranılması,

2) Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih, 2002/4-238 esas ve 2002/367 sayılı kararında belirtildiği üzere, müşteki ve sanığın anlatımları ile ilk haksız saldırının hangisi tarafından yapılıp, kavgayı kimin başlattığının kesin bir biçimde saptanamadığı hallerde gerek Ceza Genel Kurulunun gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği bu halden sanığın yararlandırılması gerektiğinden; mahkemenin kabulü de dikkate alındığında sanığın müştekiye yönelik yaralama eylemini haksız tahrik aldında gerçekleştirdiği kabul edilerek, hükmedilen cezalardan TCK'nin 29. maddesi uyarınca indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

3) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,