Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/31393 K.2014/861

Kasten yaralama suçundan sanık N.. D..'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 87/3, 62. maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Anamur Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2010 tarihli ve 2010/207 esas, 2010/498 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 11.11.2013 tarih ve 2013/16599 - 68260 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.11.2013 tarih ve 2013/360681 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, mahkemece sanık hakkındaki Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 28/01/1999 tarihli ve 1998/165 esas, 1999/3 sayılı ilamı tekerrüre esas alınmış ise de, 30/04/1999 tarihinde kesinleştiği ve 06/06/2006 tarihinde infaz edildiği anlaşılan ilamda, kasten yaralama suçundan iki kez hükmolunan 3 sene 10 ay 20 gün hapis cezasının 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 71.maddesi gereğince içtima ettirilerek sonuç ceza olarak 6 sene 20 ay 40 gün hapis cezası hükmü verildiği,

765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 76. maddesinde yer alan "Fer'i cezalar ve mahkumiyetin bütün diğer cezai neticeleri her ceza hakkında ayrı ayrı tayin ve tatbik olunur." şeklindeki düzenleme gereği tekerrür uygulamasında her bir suçtan verilen cezanın münferiden değerlendirilmesi gerektiği ve 5237 sayılı Kanun'un 58/2 maddesinde "Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adli para cezasına mahkumiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında,

hapis cezasının infaz tarihi ile sonraki suçun işlendigi 01/02/2010 tarihleri arasında 3 yıllık sürenin geçtiği gözetilmeksizin, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına yönelik karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.