Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/31975 K.2014/20672

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Sanık hakkında mağdur Halil İbrahim'i bıçakla, Adem'i ise taş ile yaraladığı iddiasıyla iki defa silahla basit yaralama suçundan kamu davası açıldığı, hükmün gerekçesinde sanığın iki mağduru da yaraladığı kabul edildiği halde hüküm fıkrasında hangi mağduru yaraladığı belirlenmeden tek suçtan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2) Sanığın aşamalarda değişmeyen beyanlarında suçlamayı kabul etmemesi, mağdurlarında ilk beyanlarında sanığın kendilerini yaraladıklarından söz etmedikleri halde; 05/11/2007 tarihli kolluk beyanlarında sanığın kendilerini yaraladığını söyledikleri, yargılama aşamasındaki beyanlarında ise kimsenin kendilerini yaralamadığını beyan ederek soruşturmada alınan beyanlarını da kabul etmeleri karşısında, mağdurların beyanları arasındaki çelişki giderilmeden sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

3) Sanığın adli sicil belgesinde kayıtlı CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına ilişkin kaydın suç tarihinden sonra kesinleştiği gözetilmeden sanık hakkında şartları oluşmadığı şeklindeki yetersiz gerekçe ile CMK'nin 231., 3 aydan fazla mahmumiyetinin bulunduğu şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile TCK'nin 51. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

4) Mağdur Halil İbrahim tarafından evinn basılıp gayri resmi eşinin dövüldüğünü savunan sanık lehine TCK'nin 29. maddesine göre haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gereği,