Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/32566 K.2014/2013

Kasten yaralama suçundan sanık F..

K..'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-a, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 3.000 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Çankırı Sulh Ceza Mahkemesinin 01/07/2008 tarihli ve 2008/291 esas, 2008/539 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içinde yeni suç işlemediği gerekçesi ile hükmün ortadan kaldırılarak davanın düşmesine dair, aynı Mahkemenin 16/07/2013 tarihli ve 2008/291 esas, 2008/539 sayılı ek kararının kesinleşmesini müteakip,

Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/01/2011 tarihli, 2010/198 esas, 2011/5 sayılı sanığın deneme süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanması için ihbarına dair kararını müteakip, karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Çankırı Sulh Ceza Mahkemesinin 10/09/2013 tarihli ve 2008/291 esas, 2008/539 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 20.11.2013 tarih ve 2013/17349-70627 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.12.2013 tarih ve 2013/373777 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanun’un 231/11. maddesinde yer alan “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın deneme süresi içerisinde 19/07/2010 tarihinde işlediği iftira suçundan Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/01/2011 tarihli ve 2010/198 esas, 2011/5 sayılı kararıyla 2.000 Türk lirası adli para cezasına mahkum edildiği halde,

sanık hakkındaki davaya devam edilerek açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına dair karar verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.