Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/5673 K.2014/7431

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) İlk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 esas 367 sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu ceza dairelerin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanıklar lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği halde bu hususun karar yerinde tartışılmaması,

2) Soruşturma ve yargılama aşamasında dinlenilen tüm sanık savunmalarında ve tarafsız tanık anlatımlarında sanık Bektaş'ın olay sırasında silahını kullanmadığı belirtilmesine rağmen, katılan M.E..'in ve babası tanık İsmail'in aksi yöndeki beyanlarına neden üstünlük verildiği açıklanmadan, olayda silahın kullanıldığının kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi,