Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/7174 K.2013/10330

Mala zarar verme ve basit yaralama suçlarından sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 3, 151/1, 31/3 (iki kez), 62 (iki kez), 52/2 (iki kez) maddeleri uyarınca neticeten 2.000,00 Türk lirası ve 1.320,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/07/2011 tarihli ve 2009/761 esas, 2011/636 sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin yaptığı itirazın, mala zarar verme suçu yönünden kabulü ile bu suça ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına ilişkin Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/02/2012 tarihli ve 2012/130 değişik iş sayılı kararı sonrasında yeniden yapılan yargılama sonucunda, sanığın mala zarar verme ve basit yaralama suçlarından 5237 sayılı Kanunun 151/1, 86/2, 3, 31/3 (iki kez), 62 (iki kez),

52/2 (iki kez) maddeleri uyarınca neticeten 2.000,00 Türk lirası ve 1.320,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/05/2012 tarihli ve 2012/126 dosya, 2012/501 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 14.12.2012 tarih ve 2012/18213-71252 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.01.2013 tarih ve 2012/319444 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık ...'nin mala zarar verme ve basit yaralama eylemlerine ilişkin Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 21/07/2011 tarihli karara vaki itirazın, itirazı inceleyen mercii Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesince mala zarar verme suçu yönünden kabulüne basit yaralama suçu yönünden ise reddine karar verilmiş ve basit yaralama suçu yönünden kararın kesinleşmiş bulunması karşısında, Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda sanığın basit yaralama eyleminden dolayı ikinci kez hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

.