KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2013/7552 E., 2014/245 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2014
- Tebliğname No
- 4 - 2011/36831
- Mahkemesi
- Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 20/05/2010
- Numarası
- 2009/504 (E) ve 2010/583 (K
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık müdafinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1) Katılanı silahtan sayılan tüfekle hayati tehlike geçirecek derecede yaraladığı kabul edilen sanık hakkında hükmedilen hapis cezası 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d-son maddesince 5 yıldan az olamayacağına karşın sanık hakkında TCK'nin 87/1-d-son maddesi uyarınca 2 yıl 30 ay hapis cezasına hükmedilmesi,
2) Katılan hakkında olay tarihi olan 17.09.2008 tarihinde Turgutlu Devlet Hastanesince tanzim olunan geçici raporda katılanın hayati tehlikesinin bulunmadığı ve kati raporun 48 saat sonra Göğüs, kalp ve damar cerrahı uzmanı tarafından verileceğinin belirtildiği, yine Turgutlu Devlet Hastanesinin B 104 ISM 044595 15/641.01.00 sayılı yazısında hastanelerinde göğüs, kalp ve damar cerrahi polikliniği bulunmadığı ve Manisa Devlet Hastanesi Göğüs, kalp ve damar cerrahisine sevkinin uygun olduğunun belirtildiği,
Manisa Devlet Hastanesi Adli Tıp Polikliniğince tanzim olunan ve gerekçeli kararda da bahsedilen 17.04.2009 tarih ve 2919 sayılı raporda ise katılanın hayati tehlike geçirdiğinin belirtilmesine rağmen raporu tanzim eden adli tıp uzmanın raporda imzasının bulunmaması ve ayrıca Manisa Devlet Hastanesi Baştabipliğinin 22.04.2009 tarihli 3594 sayılı üst yazısında ise R..
K.. hakkında tanzim olunan 22.04.2009 tarihli ve 182 sayılı kati raporun ekte gönderildiğinin bildirilmesine karşın dosya kapsamında 22.04.2009 tarihli ve 182 sayılı kati raporun bulunmaması karşısında katılanın bütün tedavi evraklarıyla beraber Adli Tıp Kurumuna sevkinin sağlanarak düzenlenecek olan kati raporun sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2013/7552, K. 2014/245, 13 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama