Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/8064 K.2013/14063

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 87/3, 29 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 6. maddesi gereğince ertelenmesine dair Karadeniz Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2006 tarihli ve 2006/154 esas, 2006/696 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 13.02.2013 tarih ve 2013/2616-10491 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.03.2013 tarih ve 2013/49537 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Sanık ve müdafiinin yüzüne karşı verilen kararda kanun yolu başvuru süresi başlangıç zamanı tefhim/tebliğden itibaren denilmesi suretiyle tarafların yanıltıldığı anlaşılmış ise de, Yargıtay Ceza Genel Kumlunun 27.12.2011 ... ve 2011/8-377 esas, 2011/301 sayılı kararında vurgulandığı üzere; mesleği bir kamu hizmeti niteliğindeki avukat olan, sanığın savunmasını üstlenen ve bu bağlamda savunma ve yasa yollarına başvurma açısından yeterli düzeyde hukuki bilgiye sahip olan müdafiin temyiz süresinin, kararın yüze karşı verildiği hallerde tefhimden itibaren işlemeye başlayacağını ve başvurunun hangi mercie ne şekilde yapılacağını bilmemesi düşünülemeyeceğinden, anılan kararın kesinleşmiş bulunduğu değerlendirilmekle yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre; 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesi gereğince lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi gerektiği gözetilmeden hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’na göre belirlenip, hapis cezasının ertelenmesinin 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 6. maddesini uygulamak suretiyle karma uygulama yapılarak karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: