Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/11152 K.2014/12710

Kasten yaralama suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 62/1 ve 52/2 maddeleri uyarınca 2.000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Sulh Ceza Mahkemesinin 26/11/2013 tarihli ve 2011/816 esas, 2013/1137 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 28.01.2014 tarih ve 2014/2323-6872 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.02.2014 tarih ve 2014/51426 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun, “Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür ve hükmün kesinleşmesinden sonraki vazgeçme cezanın infazına engel olmaz” şeklindeki 73/4. maddesi karşısında, adı geçen sanığın üzerine atılı kovuşturması şikayete bağlı olan basit yaralama ile ilgili olarak müşteki ...’in 14/02/2012 tarihli celsede alman beyanında, “Sanık ...’nin kendisine yönelik eylemi olmadığını, şikayetinin diğer sanığa yönelik olduğunu” belirtmiş olması karşısında, müştekinin bu beyanının,

sanık ... hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği şeklinde değerlendirilerek kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.