Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/11177 K.2014/15938

Dairemizin 15.01.2014 tarih 2013/29438 Esas - 2014/850 sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 20.03.2014 tarih 2013/334513 sayılı itiraznamesi ile. Kasten yaralama suçundan sanık B..

G..'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/6. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Pozantı Sulh Ceza Mahkemesinin 22/02/2008 tarihli ve 2007/159-2008/20 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde suç islediğinden bahisle 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, 62 ve 52. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, aynı Mahkemenin 06/05/2013 tarihli, 2013/4 Esas, 2013/75 sayılı kararına karşı,

Pozantı Sulh Ceza Mahkemesince duruşma açılarak sanık hakkında hüküm kurulmuş ise de. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. fıkrasında yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç islemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, mahkemece daha önce açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle,

5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince kanun yararına bozma talebinde bulunulmuştur.

Dairemizin, 15/01/2014 tarihli ve 2013/29438 esas, 2014/850 sayılı ilamıyla özetle; Adalet Bakanlığı’nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, yerel Mahkeme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesinin 4.fıkrasının (a) bendi gereğince kanun yararına bozulmasına ve müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine karar verilmiştir.

Hükümlü B.. G..’ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-a ve 62.maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin olan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231.maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip, denetim süresi belirlendikten sonra sanığın denetim süresi içerisinde yeniden kasıtlı bir suç işlediği ve bu suçtan verilen mahkumiyet kararı kesinleştikten sonra yapılan ihbar neticesinde, mahkemenin duruşma açarak, açıklanması geri bırakılan 5 ay hapis cezasından ibaret önceki mahkumiyet hükmünü aynen açıklaması yerine, sanığın, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-a, 62 ve 52.maddeleri

gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle yerel mahkemece 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231 .maddesinin 11 .fıkrasındaki düzenlemeye aykırı davranılmıştır. Bu itibarla, Özel Dairece kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar verilmesi yerindedir.

Ancak, buradaki hukuka aykırılık, hükümlü aleyhine ve mahkumiyet hükmünün esasına dahil olan bir hususla ilgili olduğundan, hükmün, önceki açıklanması geri bırakılan hükümde olduğu biçimde aynen açıklanması gerektiğinden bahisle ve aleyhe sonuç doğurmayacak şekilde bozulmasına karar verilmesi yerine hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 309.maddesinin 4.fıkrasınm (a) bendi uyarınca bozulmasına karar vermek suretiyle yeniden yargılama yapılmasına ve yerel mahkemece hükümlü hakkında önceki hapis cezasına aynen hükmetme olanağı tanınacak şekilde işlem yapılmasının hukuka aykırı olduğu kanaati ile Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;