Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/11621 K.2014/28383

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin tatbikine karar verilirken, sanığın adli sicil kaydında bulunan ve en ağır cezayı içeren ... Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2011 tarihinde kesinleşmiş, 18.03.2011 tarih ve 2010/486 esas-2011/147 karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 141/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmü yerine, tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyet hükmünün hapis veya adli para cezasına ilişkin olması gerektiği gözetilmeksizin, sanığın adli sicil kaydında bulunan... Sulh Ceza Mahkemesinin 23.12.2010 tarihinde kesinleşmiş, 01.11.2010 tarih ve 2010/437 esas-2010/649 karar sayılı ilamı ile verilen 5237 sayılı TCK'nin 50/1-b maddesi gereğince seçenek yaptırıma ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması,

3) Kabule göre de, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinin 4,5 ve 6. fıkralarına göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, mahkûmiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik süresinin de belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının hak yoksunlukları ile ilgili kısmının karar metninden çıkarılarak yerine “Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen hak ve yetkileri kullanmaktan mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar,

kendi altsoyu üzerindeki TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan ise 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, yine hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin (8) numaralı bendinin karar metninden çıkarılarak