Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/12996 K.2014/34911

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki vekilinin yargılama aşamasındaki sanığın cezalandırılmasını istediğini beyan etmesi ve süresinde temyiz dilekçesi vererek kararı temyiz eden şikayetçinin 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğundan, şikayetçi vekilinin 5271 sayılı CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık ile müştekinin olaydan önceden meydana gelen tartışmaları nedeniyle okul çıkışında buluştuklarının, müştekinin sanığa küfretmesi üzerine sanığın müştekiye kafa attığı ve kavganın karşılıklı yumruklaşaya dönüştüğü, olayda sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanabileceği gözetilmeden müştekinin daha sonra üzerinde taşıdığı ustura ile sanığa yönelik eylemde bulunduğunun dosya kapsamından anlaşılması karşısında, sanığa müştekinin ustura ile vurması nedeniyle sanığın da kendisini korumak maksadıyla mağdura vurduğu kabul edilerek koşulları bulunmadığı halde sanık hakkında meşru müdafaa hükümleri uygulanarak ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2) Kabule göre de, sanığın eyleminin meşru müdafaa kapsamında kaldığının kabulü karşısında 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

.