Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/13705 K.2014/17190

Dairemizin 26.02.2014 tarih 2014/8615 Esas - 2014/7981 sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 03.04.2014 tarih 2014/14374 sayılı itiraznamesi ile; Kasten yaralama suçundan sanık N.. I..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2 ve 29/1. maddeleri gereğince 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının, aynı Kanun’un 58/6-7.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin Ankara 12.Sulh Ceza Mahkemesinin 12/09/2013 tarihli ve 2011/871 esas, 2013/1011 sayılı kararı temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiştir.

Bu karara karşı, Adalet Bakanlığının 07/01/2014 gün ve 2013/506/1422 sayılı “Ankara 12.Sulh Ceza Mahkemesince sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, beş yıl veya daha az süreli hapis yada adli para cezasına mahkumiyet halinde, bu cezaların infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl geçmesinden sonra tekerrüre esas alınamayacağına ilişkin 5237 sayılı Kanun’un 58/2-b maddesi kapsamında, dosya arasında bulunan sanığa ait adli sicil kaydı incelendiğinde, adı geçen sanığın tekerrüre esas bir mahkumiyetinin bulunmadığı anlaşılmakla,

hakkında verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir” gerekçesini içeren kanun yararına bozma istemi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/01/2014 gün ve 2014/14374 sayılı ihbarnamesi ile Yargıtay 3.Ceza Dairesi Başkanlığına sunulmuştur.

Dairemizin, 26/02/2014 tarihli ve 2014/8615 esas, 2014/7981 sayılı kararı ile özetle; kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, yerel mahkeme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4.maddesi uyarınca bozulmasına, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine karar verilmiştir.

Dairemizin bu kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca; Hükümlü N.. I.. hakkında, kasten yaralama suçundan yapılan yargılama neticesinde, yerel mahkemece, sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2 ve 29/1.maddeleri gereğince 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilip, önceki hükümlülüğünün infaz tarihinden itibaren yasada öngörülen 3 yıllık sürenin geçtiği gözetilmeden, hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 58/6-7.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine çektirilmesine karar verilmesi sebebiyle hukuka aykırı davranılmıştır. Bu nedenle, Özel Dairece, kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar verilmesi

yerindedir. Ancak, buradaki bozma nedeni, mahkumiyet hükmünde, hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiren ve davanın esasına ilişkin bir bozma nedeni olduğundan, yeniden yargılama yasağı nedeniyle belirlenen hukuka aykırılığın bizzat Özel Dairece, tekerrür uygulanmasına ilişkin düzenlemenin hükümden çıkartılması suretiyle giderilmesi yerine, hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 309/4.maddesi gereğince bozulmasına ve müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine karar verilmesinin isabetli olmadığı kanaati ile itirazda bulunulmuştur.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 26.02.2014 tarih 2014/8615 Esas - 2014/7981 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,