Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/14302 K.2014/37319

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılanın aşamalardaki anlatımlarına, sanığın soruşturma aşamasındaki "...beni yakamdan tutarak kapı önüne çıkarttı, birbirimize girdik..." şeklindeki savunmalarına ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde katılanın kaloriferleri yaktırmadığı gerekçesiyle apartman yöneticisi olan sanığın evinin kapısını çaldığı, kapıya çıkan sanıkla aralarındaki tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve sanık ile katılanın karşılıklı birbirlerini yaraladıkları anlaşılmakla, olayda meşru savunma koşullarının olmadığı, sanığın haksız tahrik altında kasten yaralama suçundan sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden, oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçelerle sanığın eylemi meşru savunma kapsamında değerlendirilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de, hukuka uygunluk nedeni olan meşru savunma halinde, 5237 sayılı TCK'nin 25/1. maddesi delaletiyle 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesi,