Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/15533 K.2014/36293

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdurun anlatımlarına, sanık savunmasına ve tüm dosya kapsamına göre, mağdurun olay tarihinde sanığın işyerine gelerek, işini yapmakta olan sanığa kafa atarak yaraladığı, sanığın da mağdurun kendisine tekrar saldırmasını engellemek amacıyla o an elinde bulunan zımpara makinasını sanığa doğru savurarak mağduru yaralamaya teşebbüs ettiği anlaşılmakla, sanık hakkında hukuka uygunluk nedeni olan meşru savunmadan dolayı 5237 sayılı TCK'nin 25/1. maddesi delaletiyle 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanığın kasıt ve taksirle hareket ettiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı CMK'nin 223/2-c ve e maddeleri gereğince beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin karar metninden çıkarılarak yerine "Mağdurun sanığın işyerine gelerek sanığa saldırıp yaralanmasına sebebiyet verdiği, sanığın da kendisine yönelmiş, gerçekleşen bu haksız saldırıyı o anda hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile meşru savunma

.