Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/15785 K.2014/17194

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1320 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, suça sürüklenen çocuğun 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına dair Düzce 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/09/2013 tarihli ve 2013/123 esas, 2013/771 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 17.03.2014 tarih ve 2014/5418 - 19335 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.04.2014 tarih ve 2014/107416 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) Kayden 15/11/1996 doğumlu olup, suçun işlendiği 24/11/2012 tarihinde 18 yaşını ikmal etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 23. maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde suça sürüklenen çocuğun 3 yıl süreyle denetim süresine tabi tutulması gerektiği nazara alınmadan bu sürenin aleyhe olacak şekilde 5 yıl olarak belirlenerek karar verilmesinde,

2) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73/5. maddesinde "İştirak halinde suç işlemiş sanıklardan biri hakkındaki şikayetten vazgeçme, diğerlerini de kapsar." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, düzenlemenin doğal sonucu olarak şikayetin bölünmezliği ilkesi gereğince iştirak halinde işlenen soruşturması ve kovuşturması şikayete bağlı suçlarda, müştekinin sanıklardan birisi hakkında şikayetinden vazgeçmesi halinin aynı suçu işleyen sanıkların tamamının bu vazgeçmeden yararlandırılmasını zorunlu kıldığı cihetle, 19/02/2013 tarihli iddianamede suça sürüklenen çocuk ...'ın,

diğer suça sürüklenen çocuk Sefa Özçelik ve hakkında ayrı soruşturma yürütülen Olcay İstip ile iştirak halinde müştekiyi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığının iddia edildiği, 02/07/2013 tarihli oturumda dinlenen müştekinin, suça sürüklenen çocuk Sefa Özçelik hakkında şikayeti olmadığını ancak suça sürüklenen çocuk ... ile ilgili şikayetçi olduğunu beyan etmesi karşısında, mahkemenin şikayetten vazgeçme nedeniyle suça sürüklenen çocuk ... hakkında açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine karar vermesi gerekirken yazılı şekilde karar vermesinde, isabet görülmediğinden bahisle,

5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen 1 no'lu düşünce yerinde görüldüğünden; Düzce 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/09/2013 tarihli ve 2013/123 esas, 2013/771 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4 (d) maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, hüküm fıkrasından "5 yıllık sürenin" ibareleri çıkartılarak yerine, "5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23.maddesi gereğince 3 yıllık sürenin" ibarelerinin eklenmesine; hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına,

2) Tebliğnamedeki 2 no'lu bozma nedeni yönünden; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının üzerine inşa edildiği hüküm, daha sonra davanın düşmesi kararı verildiğinde veya hükmün açıklanması ya da yeni bir hüküm kurulması halinde varlık kazanacağından ve ancak bu halde 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 305 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223. maddeleri uyarınca temyiz edilebilme olanağına kavuşabileceğinden, bu aşamadan önce henüz hukuken varlık kazanmamış bulunan, bu hükmün temyiz merciince denetlenebilme olanağı bulunmamaktadır.

Kanun yararına bozma yasa yolunun ise temyiz ve istinaf incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlere karşı başvurulabilen olağanüstü bir kanun yolu olup, amacının ülke sathında uygulama birliğine ulaşılması, hakim ve mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi olup bu kanun yoluna başvurulabilmesi için ilk ve temel koşulun, verilen hüküm veya kararın istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş olmasıdır.