Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/15836 K.2014/16010

6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan sanıklar C.. G.. ve H..

A..’ın, ayni Kanun'un 108/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52.maddeleri uyarınca 1 ay hapis ve 100,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, ayni suçtan sanık Metin Yıldırım’ın, 6831 sayılı Kanun’un 91/1, 108/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52. (iki kez) maddesi uyarınca 1 ay 15 gün hapis, 1 ay hapis ve 100,00 (iki kez) Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanıklar hakkındaki hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi göre açıklanmasının geri bırakılmasına,

sanıkların her bir suçu için 5 yıl süre ile denetime tabi tutulması ile 231/8-c.maddesi gereğince 25 adet fidan dikme yükümlülüğüne tabi tutulmasına dair Acıpayam Sulh Ceza Mahkemesinin 20/01/2010 tarihli ve 2007/479 esas, 2010/22 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 17/12/2013 tarih ve 2013/19187/77432 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24/12/2013 tarih ve 2013/397003 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmiş;

Mezkur ihbarnamede ;

Dosya kapsamına göre ;

1) Suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmedikleri anlaşılan sanıklar hakkında tayin olunan 1 ay kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3.maddesi uyarınca ayni maddenin 1. fıkrasındaki tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/8. maddesinin alt bentlerinde denetimli serbestlik tedbiri olarak sanıklara yüklenecek yükümlülükler,

a) Bir meslek veya sanat sahibi olmaması halinde, meslek veya sanat sahibi olmasını sağlamak amacıyla bir eğitim programına devam etmesine,

b) Bir meslek veya sanat sahibi olması halinde, bir kamu kurumunda veya özel olarak ayni meslek veya sanatı icra eden bir başkasının gözetimi altında ücret karşılığında çalıştırılmasına,

c) Belli yerlere gitmekten yasaklanmasına, belli yerlere devam etmek hususunda yükümlü kılınmasına ya da takdir edilecek başka yükümlülüğü yerine getirmesine şeklinde belirlenmiş olup,

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 09/06/2009 tarihli ve 2009/5644 esas, 2009/13118 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, bunların dışında Cumhuriyet savcısının infaz yetkisini kısıtlayacak ve sanıklara mali külfet getirecek şekilde, her bir suç için 25 adet fidan dikme hususunda yükümlülük belirlenmesinin mümkün bulunmadığı,

sanıklar hakkında yükümlülük belirlenirken kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa muhalif olmayan tarafları tatmin edici, denetime elverişli bir yükümlülüğe hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunması üzerine,

Dairemizin 30/1/2014 tarih 2014/2249 esas, 3833 sayılı kararı ile Acıpayam Sulh Ceza Mahkemesinin 20/1/2010 tarihli ve 2007/479 esas, 2010/22 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca bozulmasına karar verilmiş olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 11/04/2014 tarih KYB-2013/397003 sayılı itiraznamesi ile;

sanıklar hakkında tayin olunan bir ay süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesi gereğince ayni maddenin 1. fıkrasında gösterilen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğuna ilişkin hukuka aykırılık iddiasının,

henüz hukuken varlık kazanmamış olan mahkumiyet hükümlerine yönelik olması nedeniyle kanun yararına bozma yasa yoluna konu olması mümkün bulunmadığından (1) numaralı kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmesi ve her iki bozma nedeninden dolayı yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden itiraz isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle yapılan incelemede ;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın vaki talepleri yerinde görülmekle;

1) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma talebinin (1) numaralı bendine yönelik itirazının kabulüne ;

2) Dairemizin, 30/1/2014 tarihli 2014/2249 esas, 2014-/3833 sayılı kararının bu bölümünün kaldırılmasına,

Dosyanın yeniden incelenmesinde ;

Adalet Bakanlığı’nın, henüz açıklanıp, hukuken varlık kazanmamış olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının mahkumiyet hükümlerine yönelik olan (1) numaralı kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,