Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/1715 K.2014/20763

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Gerekçeli kararın sanık müdafiine 05/06/2012 tarihinde tebliğ edilmesi, kanun yolu süresi ve usulünün hükümde “tebliğden itibaren 7 gün içinde” şeklinde gösterilmesi sebebiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde yazılı yasal süre geçtikten sonra 13/06/2012 tarihinde sanık müdafii tarafından verilen temyiz dilekçesinin CMUK'un 317.maddesi uyarınca talebe uygun olarak REDDİNE,

2) O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.'nin 53/1. maddesinin kararda gösterilmemesi, TCK’nin 53/1. maddesinin uygulanması hapis cezasının kanuni sonucu olup, infaz aşamasında değerlendirmesi mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine, ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında kanunun 108. maddesinin 4, 5 ve 6. fıkralarına göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olup, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/7 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi,