Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/17390 K.2014/41674

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan bahisle reddine ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, sanığın itirazlarının reddi ile red'de ilişkin 30/01/2014 gün ve 2013/311 E. 2013/482 K. sayılı Ek Kararın ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Eski hale getirme istemine konu hükmün sanığın yokluğunda verildiği, gerekçeli kararın tebliğ edildiği adresten sanığın taşındığı anlaşılmasına rağmen tebliğin yapıldığı ve bu şekilde yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında sanığın 05.02.2014 tarihli eski hale getirme istemi yerinde görüldüğünden, temyiz davasının süresinde olduğuna karar verilerek hükmün esası hakkında yapılan incelemede;

a) Sanık hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçuna ilişkin iddianame içeriğinde anlatım olmasına rağmen sevk maddeleri gösterilmeden dava açıldığı halde, sanığa ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,

b) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetinin, CMUK'un 305/1. maddesi gereğince miktar itibariyle kesin olmasına, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi hükmü gözetilerek CMUK'un 305/son maddesine göre, miktar itibariyle kesin olan adli para cezalarının tekerrür uygulamasına esas alınamayacağının belirtilmiş olmasına göre sanığın sabıkasında yer alan diğer ilamların incelenerek tekerrüre esas olup olmadıklarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,