Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/17415 K.2014/38586

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. fıkrasında yer alan “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, mahkemece daha önce açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen 3000 Tl adli para cezasının aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın herhangi bir talebi bulunmadığı halde, adli para cezasının hapis cezasından daha ağır olduğu ileri sürülerek,

sanığa verilen 5 ay hapis cezası ertelenmişse de, hükümden sonra 28 Haziran 2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81.maddesi ile değiştirilen 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkında Kanunun 106.maddesinin 3-8 ve 11.fıkralarında yapılan değişiklikler dikkate alınıp bu hususun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 ayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 24.11.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile görüş ayrılığımız, aleyhe temyiz bulunmayan durumda erteli hapis cezasının adli para cezasına göre sanık lehine olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İlk hükümde mahkemece sanığın kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/2-3-a, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması kararı verilmiştir.

Deneme süresi içinde sanığın kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle mahkeme CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca hükmü açıklarken, sanığın sosyal ve ekonomik durumunu dikkate alarak hapis cezası uygulaması yapmış, sanığın sabıkasız oluşu ve mağdurun şikayetini geri almış olması dikkate alınarak sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği belirtilerek sanığa TCK'nin 86/2-3-a ve 62. maddelerine göre verilen 5 ay hapis cezasının TCK'nin 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiştir.

Evli, 6 çocuklu ve asgari ücretle geçimini sağlayan sanık hakkında CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca hüküm açıklanırken mahkemenin 3000 lira adli para cezası yerine 5 ay hapis cezasına hükmedilerek bu cezayı ertelemesi sanığın lehine olan bir uygulamadır.

Hükme karşı aleyhe bir temyiz istemi bulunmadığı gibi Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.06.2013 gün ve 2012/12 -1526 Esas, 2013/286 Karar ve 17.12.2013 gün ve 2012/12-1519 Esas, 2013/613 sayılı kararlarda aynı doğrultudur.

Adli para cezasının miktarı, para cezasının ertelenmesinin mümkün olmaması, ödenmediği takdirde zorunlu olarak hapse çevrilmesi, sanığın sosyal ve ekonomik durumu gözetildiğinde mahkemenin 3000 lira adli para cezası yerine 5 ay hapis cezasına hükmedilerek bu cezayı ertelemesi sanığın lehine bir durumu olup mahkeme hükmünün onanması gerektiği düşüncesindeyiz. 24.11.2014