Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/18536 K.2014/31092

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında kötü muamele suçu yönünden verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

TCK'nin 232. maddesinde düzenlenen suçun maddi öğesinin; her biri Yasanın ilgili hükümlerinde ayrıca suç oluşturan hakaret, tehdit ve yaralama vb. suçlar dışında kalan, "çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma" gibi merhamet ve şefkatle bağdaşmayan "kötü davranma" niteliğindeki eylemleri kapsadığı, suça konu olayda sanığın eşi olan katılan ile tartışarak, eşine karşı basit tıbbi tedavi ile giderilebilir derecede yaralama eyleminde bulunduğunun anlaşıldığı, eyleminin TCK'nin 86/2, 3-a maddeki yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında 4320 sayılı Kanuna aykırılık suçu yönünden verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

20/03/2012 tarih ve 28239 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/03/2012 tarih ve 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'nun 23. maddesi ile 4320 sayılı Kanunun yürürlükten kaldırıldığı anlaşılmakla; önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle saptanması ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek ve ayrıntılı şekilde kararda gösterilerek hüküm kurulması ve tedbir kararlarına aykırılık halinde görevli mahkemenin Aile Mahkemesi olduğu bu nedenle görevli mahkemenin yeniden düzenlendiği anlaşıldığından görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,