Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/18587 K.2014/36294

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Müştekinin Mersin Devlet Hastanesi genel cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen 14.02.2012 tarihli raporunda, müştekinin hayati tehlike geçirdiği ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği bildirilmiş ise de, müştekide tespit edilen hangi yaralanmanın hayati tehlikeye yol açtığının belirtilmemesi nedeniyle, söz konusu raporun hükme esas alınacak yeterlilikte olmadığı gözetilmeden ve müştekinin temin edilebilen tedavi evrakı, film ve grafileri ile birlikte mevcut raporlarının Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi, buradan aldırılacak raporun sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık savunmalarına, müşteki anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ile müşteki İlkay'ın olaydan önce yaklaşık 7 yıldır gayriresmi olarak karı-koca hayatı yaşadıkları, müştekinin sanıktan ayrılacağını söyleyip birlikte yaşadıkları evi boşaltmasını istediği, bu nedenden dolayı tartıştıkları ve sanığın eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla, her ne kadar sanık ile müşteki arasında Medeni Kanuna göre geçerli bir evlilik akdi yok ise de, sanığın uzun yıllardır müşteki ile fiilen karı-koca hayatı yaşadığı ve evlilik ilişkisini içselleştirdiği,

bu haliyle müştekinin fiili bir evlilik ilişkisi sürdürdüğü sanık Gülsüm'ü birlikte yaşadıkları evden adeta kovarcasına çıkarmak istemesinin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik nedeni sayılıp sayılmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

-