KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2014/2039 E., 2014/21851 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanıkların ve sanıklar müdafiinin temyiz dilekçeleri sanıkların mahkumiyetlerine yönelik olduğu ve karşı sanıklar ..., ... ile ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararları kapsamadığı anlaşılmakla ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Sanıklar hakkında mağdurlar ... ve ...'e karşı kasten yaralama suçundan herhangi bir hüküm kurulmamışsa da zaman aşımı süresince bu hususta her zaman mahkemesince karar verilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
1) Sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde,
Sanığın suçu 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesi gereği silahtan sayılan bardakla işlemesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından ve sabit ize neden olacak nitelikte yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği gözetilmeden, temel cezanın TCK’nin 86/2 maddesine göre belirlenmesi sonuç cezaya etkisi olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün talebe uygun olarak ONANMASINA,
2) Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde,
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Mağdur ...'yi, bardakla yüzde sabit ize neden olur nitelikte yaralayan sanık ... olduğu halde sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nin 87/1-c maddesi uygulanarak sanıklara fazla ceza tayini,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2014/2039, K. 2014/21851, 3 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama