KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2014/21503 E., 2014/42630 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat kararına yönelen katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA,
2) Katılan ...'e yönelik yaralama eylemi nedeni ile sanık ... hakkında kurulan hükme yönelen katılan ... vekili ile sanık ... müdafinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Katılan vekili ile sanık müdafinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun TCK'nin 53/3. maddesi uyarınca sanığın kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından infaz tarihine kadar geçerli olacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
b) Yargılama giderlerinin sanıklardan payları oranında tahsil edilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde sanıklardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafi ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, sanık ... hakkındaki (A) numaralı hükümde bulunan TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin 8 numaralı paragraf hükümden çıkarılarak yerine gelmek üzere “5237 sayılı TCK'nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2014/21503, K. 2014/42630, 22 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama