KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2014/21767 E., 2014/42601 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Aralık 2014
- Tebliğname No
- 3 - 2013/40348
- Mahkemesi
- İnegöl(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 02/06/2010
- Numarası
- 2009/441 (E) ve 2010/159 (K
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, kasten yeni bir suç işlenmesi halinde 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca açıklanmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesi kapsamında mahkumiyet hükmü niteliğinde olup 5271 sayılı CMK'nin 232. maddesinde belirtilen hususları içermesi gerektiği, hükmün gerekçesinde, delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, yargılama sonucu ulaşılan kanaatin belirtilmesi ve sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin gösterilerek nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeden, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair önceki karara atıfta bulunulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 34, 223 ve 230/1. maddelerine aykırı davranılması,
2) Sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından sonra, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçenekli cezalardan hapis cezası tercih edildikten sonra, bu cezanın yeniden adli para cezasına çevrilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 50/2. maddesine ve 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesine aykırı davranılması,
3) Sanığın sarfına sebebiyet verdiği yargılama gideri miktarının, 6183 sayılı Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması nedeniyle, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken sanığa yükletilmesine karar verilmek suretiyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2014/21767, K. 2014/42601, 22 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama