KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2014/2241 E., 2014/4910 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2014
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Kasten yaralama suçundan sanık ....’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-a, 86/3-e, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 4.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair .... Sulh Ceza Mahkemesinin 01/03/2012 tarihli 2010/2586 esas, 2012/453 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 09.12.2013 tarih ve 2013/18510 –75012 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.12.2013 tarih ve 2013/394080 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86. maddesinin 3. fıkrasında gösterilen kasten yaralama suçunun nitelikleri hallerinin birden fazla olması durumunda bir kez artırım yapılacağı, her bir nitelikli hal için ayrı ayrı artırım yapılamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde iki kez artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ....
Sulh Ceza Mahkemesinin 01/03/2012 tarihli 2010/2586 esas, 2012/453 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, hükümden TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmasına ilişkin parağrafın çıkartılmasına, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince takdiren 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 86/3-a-e maddesi gereğince cezası 1/2 oranında artırılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nin 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2014/2241, K. 2014/4910, 12 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama