Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/25820 K.2015/5590

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemece, sanığın mahkemeye karşı saygılı tutum ve davranışları lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek hakkında 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin uygulanmasına karar verildiği, yine sanığın kişilik özellikleri, geçmişteki hali, duruşmadaki tutum ve davranışları dikkate alınarak suçu işledikten sonra pişmanlık göstermediği değerlendirilerek yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluşmaması nedeniyle hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin uygulanmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin uygulanmasının farklı koşullara bağlı olup,

sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin uygulanma gerekçesi ile 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi arasında çelişki bulunmadığından ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken yasal ve yeterli gerekçe gösterildiğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca